Sour On Tour Skydiving in Swakopmund Namibie

Skydiving in Swakopmund

In oktober 2019 maakte ik samen met mijn man Pieke een geweldige rondreis door Namibië en Botswana. Tijdens deze reis heb  ik natuurlijk ook dit blog bijgehouden. Op die manier konden vrienden en familie ons fijn volgen. Veel internet of zelfs mobiel bereik met onze telefoons was er niet. 

Dus tijdens deze reis van bijna vier weken door Namibië en Botswana  moest het thuisfront geregeld een weekje wachten op een berichtje. Bijna alles heb ik gedeeld met thuis, waarvan onderstaand blog over skydiving in Swakopmund een grote uitzondering vormde. De reden hiervan is mijn schoonmoeder en mijn oma. Zij zouden ons vast niet hebben laten vertrekken als ze hadden geweten dat ik zou gaan skydiven in Swakopmund, Namibië.

Inhoud:

Sorry voor de skydive

Allereerst sorry Marjan ((schoon) mama) en sorry oma (Kiek). Dat zijn de twee mensen die ons niet op het vliegtuig hadden laten stappen als ze hadden geweten wat wij vandaag hebben gedaan. Als soort van verrassing had ik in Nederland wat voor Pieke en mij geregeld. Omdat ik toch graag zeker wilde weten of Pieke dit ook wel leuk zou vinden, heb ik hem eergisteren op de hoogte gebracht. En hij zei; “Ja, ik wil” 😉Dus zijn wij vandaag uit een ✈️vliegtuig gesprongen 😱😱😱🎉🎉🎉😎😎😎 skydiving in swakopmund

Skydiving in Swakopmund gaat niet door

Om 10:00 zouden wij ons vandaag moeten melden bij het kantoor van Ground Rush Adventures in Swakopmund. Maarrrr, om half 10 kregen we een telefoontje dat de sprong niet door kon gaan. Het weer was niet goed. Natuuuuurlijk is het weer niet goed!! Als wij willen kitesurfen (waar ook ter wereld), dan waait het er ineens niet meer. Willen we twee weken op skivakantie, ligt er geen sneeuw (al zeker 25 jaar niet voorgekomen). En ook geen golven om te surfen in Denemarken en Gran Canaria. Dus wat dat aan gaat eigenlijk geen verrassing 😉

Reisverhalen van onze rondreis door Namibië en Botswana:

Er is hoop...

Gelukkig 🎉verwachtten ze dat de bewolking gaat wegtrekken en konden we ons om 12:00 melden. Dus eerst hebben we op ons gemak boodschappen gedaan. Eten, drinken en brandhout wordt ingeslagen voor de komende vier dagen en nachten door het desolate Damaraland. Om 11:30 zijn we al daar, want ja, we waren wel ‘uitgewinkeld’. Het meisje achter de balie vertelt ons dat het helaas nog steeds te bewolkt is, maar dat we nog een kans hebben om 14:00. We kunnen alvast de papieren invullen en tekenen dat we helemaal zelf verantwoordelijk zijn voor de gevolgen van het springen uit een vliegtuig. Wij zouden om half twee te horen krijgen of onze sprong door zou gaan.

Skydiving in Swakopmund gaat door!

We besluiten om Swakopmund in te gaan en vinden een souvenir voor in ons tuinhuisje. We lunchen (alweer) met gebak. Deze keer delen we een stuk appeltaart, een soort van tompouce en een cheesecake. We houden onze telefoon en de lucht in de gaten, maar hebben er inmiddels een hard hoofd in. De lucht is nog steeds hartstikke grijs en als om stipt half twee Ground Rush Adventures belt, zijn we voorbereid op een definitief nee. Maar ‘t giet aon!!! 🎉💪

We rijden naar het kantoor van Ground Rush Adventures om te betalen 💸Wij mogen als eerste springen, want we moeten nog een eindje rijden naar de volgende campsite. Een auto rijdt voor ons uit en een kilometer of 10 verder, in de woestijn, is de plek waar het dus allemaal gaat gebeuren. We worden voorgesteld aan onze partners dadelijk in de lucht. Marc neemt mij mee en Giel neemt Pieke mee. We worden ingesnoerd en krijgen een paar instructies. Als we uit het vliegtuig hangen, moeten we ons hoofd naar achter doen, ons tuigje vastpakken en de knieën naar achter buigen. Easy peasy 😅

En daar zijn de zenuwen

We moeten nog even wachten op het vliegtuigje dat ons mee neemt de lucht in. Tot dan hebben we de tijd om een beetje zenuwachtig te worden 😧Dan komt er een mooi geel met rode vlammen vliegtuigje aangevlogen en daar stappen we met in totaal acht man in. Dan is het vol. De zenuwen zijn eigenlijk goed onder controle en ik geniet van het uitzicht over Namibië. Sjiek is het om het wolkendek te zien dat vanaf de zee tot over Swakopmund reikt en dan ineens stopt in de woestijn. 

 Achter mij zit Marc, voor mij Giel en daarvoor Pieke. Giel verveelt zich blijkbaar te pletter, want hij is de hele vlucht lang bezig met een racespel op zijn telefoon. Ik hoop maar dat hij dadelijk meer bezig is met Pieke en zijn parachute 😅Dan wordt de telefoon ineens weggestopt. Ohoh, dan zullen we wel op hoogte zijn. En ja hoor, daar zijn de zenuwen 🥴 

Nu worden de laatste voorbereidingen getroffen. Ik moet bij Marc op schoot gaan zitten en dan worden alle banden van mijn harnas goed strak aangetrokken. Ik ga ervan uit dat bij Pieke hetzelfde gebeurt. Het vliegtuigje gaat langzamer vliegen en de deuren gaan open 😱Jeej, dit is toch niet normaal! Dat vindt het vliegtuig blijkbaar ook, want ik hoor van allerlei gepiep uit de cockpit komen. En dan springen er ook nog mensen uit!!! Mijn brein heeft duidelijk wat moeite met dit ongewone tafereel hier hoog boven in de lucht. 

Skydiven, daar gaan we dan

Pieke en Giel laten zich vlak voor mij en Marc uit het vliegtuig vallen. Dan zijn wij aan de beurt. Schommel, schommel, schommel op de rand, hoofd en voeten naar achter en ja…. we vallen 😱😱😱Boh wat is dit vet!! Helemaal niet zo eng als gedacht. De aarde is zover onder je en je voelt de lucht langs je heen suizen, waanzinnig cool dit! Dat we met een snelheid van 180-200 km/hr richting aarde storten, bedenk ik mij dan gelukkig niet. Na een seconde of dertig is er gelukkig een parachute die onze snelheid drastisch vermindert 🎉 Skydiving in Swakopmund

Dan mag ik nog even zelf sturen, maar doe dat blijkbaar veel te voorzichtig. Marc trekt als een gek aan het touw en we beginnen super hard te draaien, waarbij de parachute en wij ongeveer horizontaal zijn. Blêh 🤢hier kan ik helemaal niet tegen. Maar tijd is geld en we moeten weer terugkeren naar planeet aarde 🌍We landen veilig en wel daar waar we vertrokken zijn. Adrenaline ten top, wat was dit gaaf!! Ik geef de man die mijn leven daarnet heeft gered een high five ✋Er duiken meteen een paar mensen op ons af om ons te bevrijden van de parachute en het harnas. Marc krijgt direct een nieuwe parachute om zijn schouders en nu is een stel Aziaten aan de beurt. 

Ik zie Pieke met een grote smile 😃staan en hij vond het gelukkig net zo vet als ik. Hij vond het ook helemaal niet zo eng als dat het vooraf klinkt, springen uit een vliegtuig 😅Bovenstaand verhaal is van voor tot achter vastgelegd met camera (check het filmpje hieronder) en er zijn meer dan 125 foto’s per persoon gemaakt!! Gister hebben we de filmpjes eindelijk zelf kunnen bekijken, want ja, daar was het sporadisch aanwezige internet in Namibië en Botswana niet op gemaakt.

Skydiving in Swakopmund, het filmpje

Dit bericht heeft 4 reacties.

  1. Lindy

    Supergaaf! Fijn weekend om nog ff bij te komen

  2. Moeders

    Ik zal er nog maar wat nachtjes over slapen. Misschien waag ik die ‘sprong” ook nog een keer. Ik kan toch niet achter blijven bij Nicole Pieke en Ivo die dit ook al heeft gedaan.

    1. Hoe ouder, hoe gekker toch? Ik zeg: gewoon doen! Wanneer was je ook alweer jarig? 😉

Geef een reactie