5 prachtige dagen door Damaraland 1

Naast het alom bekende Etosha en Sossusvlei, vergeet vooral ook Damaraland niet! Vaak wordt hier alleen maar Twijfelfontein aangedaan. En dat dan als ‘tussenstop’ onderweg van Swakopmund naar Etosha. Zonde! Neem de tijd voor het desolate Damaraland, want het is zeker een dag of 4 tot 5 waard. Je ziet er weinig toeristen en veel ongerepte natuur, doen dus!

Inhoud:

Gister zijn we aangekomen bij Spitzkoppe in Damaraland. Dit is vanaf Swakopmund een uurtje of twee rijden, dus dat is fijn. Spitzkoppe is een berg van ongeveer 1750 hoog, met je raadt het al… een spitse kop. Hieromheen zijn allemaal kampeerplekjes. Wij kiezen er een uit aan de westkant, zodat we een prachtige zonsondergang kunnen zien. Ook zien we nog klipdassen, grote cavia’s, al zijn ze volgens onze grote safaribijbel verwant aan de olifant 🧐

Om 05:45 zijn we allebei wakker 😱 dus we besluiten maar op te staan. Lekker een ontbijtje nuttigen, de boel weer inpakken en gaan met die banaan 🍌 We rijden nog wat om Spitzkoppe heen en spotten nog wat mooie vogels met een kuif. Bij de campingreceptie kunnen we onze tanden poetsen en we zijn weer fris genoeg 😷 Het is wederom niet zo ver rijden naar onze volgende stop, de White Lady Lodge.

White lady lodge en olifanten 🐘🐘😍😍in Damaraland

Om 11:15 komen we al bij de Brandberg, White Lady lodge aan. We parkeren de auto bij de receptie en zien…… twee olifanten 🐘🐘 😍😍 Ik fotografeer zijn kont 🍑 want omdraaien wilt hij niet. Maar, wow, we hebben olifanten gezien!!! Dan checken we in bij de receptie en de dame achter de receptie is ook enigszins verbaasd over de vroege inchecktijd. Gelukkig maakt het allemaal niets uit en kunnen we een leeg plekje op de campsite uitkiezen. Die zijn er meer als genoeg, want natuurlijk is nog niemand ingecheckt behalve wij. We ‘claimen’ ons plekje op de camping door er onze stoeltjes en tafeltje neer te zetten.

Aangezien er bij de lodge twee zwembadjes zijn in een prachtig aangelegde oase, vleien we ons daar voor het grootste deel van de middag neer. Voor het eerst deze vakantie komen de speelkaarten ♠️♥️♣️♦️uit ons koffer en als het aan mij ligt ook voor het laatst 😁 We besluiten later op de middag een safarirondje door Damaraland te maken. Dat blijkt hier goed zelf mogelijk en aangezien we al van ver twee olifanten hebben gezien zijn we wel benieuwd waar ze dan nu uithangen. Ook is de airco van de auto wel lekker, want het is erg warm hier 🥵

We rijden een stukje over het terrein van de lodge/campsite en komen bij een ‘rivier’ uit. Zoals alle rivieren die we hebben gezien is dit er ook weer eentje zonder 💧🌊 water. Hier kan je dus prima doorheen rijden. We volgen de rivier een heel stuk en draaien uiteindelijk om, zonder een olifant te hebben gespot.

Op de terugweg zien we ineens links op de oever een olifant lopen!! Zo gaaf om er zelf een te spotten. We halen de verrekijkers en camera uit en genieten van het mooie beest. Het blijken er zelfs twee te zijn en we volgen ze helemaal terug tot de campsite. Daar rijden wij terug naar ‘ons’ plekje en zetten onze tent op. Even later komen de twee olifanten vlak achter onze tent voorbij 👀 Echt super gaaf!

Geen chakalaka 😀

 ‘s avonds eten we lekker bij de Brandberg white lady lodge. Dat is eens wat anders dan pasta met Chakalaka. Op het eind van de avond doen alle medewerkers van de lodge nog een klein optreden verzorgen. Zang met een beetje dans en humor. Hartstikke leuk! Maar dan komen ze met de pet rond….shit, geen beurs mee, want we hoefden morgen pas alles te betalen. Lekker gênant ☺️

Om half negen willen we teruglopen naar onze auto/tent. Heen was het slechts 10 minuutjes. Terug is het natuurlijk stikdonker. De zaklamp hebben we mee. Maar ik krijg de kriebels, want de hele avond tijdens het diner kwamen er op een groot scherm foto’s voorbij van de lodge. Heel veel olifanten natuurlijk, mooie vogels, maar ook leeuwen! Slik, ik dacht die kwamen we met een beetje geluk pas later tijdens onze reis tegen. Toch niet hier al in Damaraland?

Uiteindelijk zijn we arm in arm, goed om ons heen kijkend naar de tent gelopen. Ik wat bibberend, Pieke onverschrokken als altijd. Gelukkig hebben we gezelschap van het kleine broertje van de leeuw, een tamme kat. Die heeft ook netjes ‘s nachts bij onze tent gewaakt 😂 Toen ik ‘s nachts naar de wc moest is hij/zij 🐈 zelfs meegelopen, op mij gewacht en terug gelopen 👍🤣

Een spannende 4x4 route

Vanochtend zijn we weer om een Christelijke tijd omgestaan, dus niet om 06:00 al. We doen het rustig aan en rijden richting onze volgende campsite; Mowani mountain camp. Een prachtige route door het droge Damaraland dat een beetje doet denken aan een Western film. Alleen Clint Eastwood ontbreekt er nog aan.

 ‘s middags bakken we ons een eitje op de campsite en besluiten daarna nog wat te gaan rijden. We zien de ‘organ pipes’ en ‘burnt mountain’. Een 4×4 route leidt naar een krater en we schatten het op een uurtje rijden. Ik moet er even over nadenken, want er is hier geen bereik met de telefoon, er rijdt bijna niemand en we hebben geen satelliettelefoon of ander gezelschap mee. Ik besluit dat we het maar moeten gaan bekijken.

Pieke achter het stuur en inderdaad dit is écht off-road rijden. Ik ben ontzettend blij met onze off-road voorbereidingen die we in België hebben gedaan. Dikke keien, mul zand, steil omhoog of omlaag en soms alles gecombineerd. Ik vind het allemaal erg spannend, maar vind het ook een gave route. We hopen ook nog wat wild te spotten onderweg naar de krater. Al snel komen we erachter dat we de krater nooit binnen een uurtje gaan halen. Omdat de route wel gaaf is en Pieke zich geweldig amuseert achter het stuur, rijden we door.

En dan… een giraf 🦒, bam! Daar staat hij dan, wow, we zien een giraf in het wild 🎉 Lekker knabbelend aan wat groene blaadjes 🌱 We halen de verrekijkers uit en maken een hele fotoshoot van hem. Daarna rijden we door tot de krater waar we een uur een driekwartier over hebben gedaan. De krater stelt niks voor 👎 maar de heenweg én de giraf was de rit al waard. De terugweg gaat wat sneller, 1,5 uur. En we zien zebra’s, struisvogels, “hertjes”, gekke kippen en nogmaals de giraf. Wát een geslaagde middag door het desolate Damaraland.

Van Twijfelfontein naar Grootberg en wel 10 giraffen 🦒🦒🦒😍

We worden wakker in Mowani Mountain camp. Alweer een prachtige plek om te ontwaken. De campsite is weer van alle gemakken voorzien. Een eigen wc en douche, een spoelbak, warm water (dat we wel zelf moeten opwarmen met een vuurtje) en een zitje. En dat allemaal midden tussen de dikke keien/rotsen met een geweldig uitzicht en vele vogels die ons vergezellen bij het ontbijt.

Eerst bezoeken we de rotstekeningen van Twijfelfontein die op de Unesco werelderfgoed lijst staan. We verwachtten er niet te veel van, maar de gids weet aardig wat te vertellen en er zijn een flink aantal tekeningen van dieren gemaakt. Deze zijn 2 – 6 duizend jaar oud en zijn gemaakt om de minder ervaren jagers over de dieren te leren. Ook werden er verschillende rituelen uitgevoerd waarbij het stamhoofd in een soort van trance raakte en dan in de geest van een dier kroopt. Daarom zijn er tekeningen gemaakt van half dier/half mens.

Daarna rijden we door naar het Petrefied forrest. Bomen die miljoenen jaar oud zijn en nu versteend zijn. De boomstammen zijn afkomstig uit midden Afrika en zijn daar (in de tijd dat er nog maar één continent was) met een grote overstroming naar Damaraland, Namibië gebracht. Daar kwamen ze onder een dikke laag aarde terecht, maar naar vele jaren kwamen ze langzaam aan de oppervlakte. En daar hebben we dus vandaag naar gekeken…versteende stammen.

Ook groeien daar Welwitsha’s. De Welwitsha is een plant die wel 1.000 jaar oud kan worden en zéér langzaam groeit, maar super sterk is. Hij heeft nauwelijks water nodig, iets dat wel handig is hier in Namibië. De plant heeft maar twee bladeren, maar door de droogte in combinatie met de wind splijten de bladeren en lijken het er meer. Verder is het een mega lelijke plant. Als ik hem thuis had staan, ging hij bij het gft, omdat ik zou denken dat hij dood was 😄

De rit gaat daarna verder noordelijk door Damaraland. Een geweldige route (alweer) en het landschap verandert nogal snel. We zien zandduinen, redelijk groene gebieden en een bergpas. De grote overeenkomst is dat het overal kurk droog is. Ineens duikt er aan de kant van de weg een giraf 🦒 op. We stoppen meteen en tellen er uiteindelijk zeven. Er wordt weer een gratis fotoshoot verzorgd 📸 en uiteindelijk rijden we verder en zien we wéér drie giraffen. We komen nog een “pas op met olifanten bord” bord tegen, maar helaas geen 🐘 te zien. Ook geen neushoorn, want die lopen hier ook rond. Die blijken wel heel lastig te spotten te zijn, dus die houden we misschien nog te goed.

Om 18:00 komen we aan op de campsite. We genieten onder het genot van een 🍻 pilsje van de zonsondergang. Daarna zetten we ons kampement op. Er wordt gekookt (alweer pasta met chakalaka), vuur gemaakt en de tent opgezet. Nu gaat het vuur langzaam uit en de ogen 👀 dicht 💤 Morgen beginnen onze 3 dagen in Etosha, ik ben benieuwd! 

Deze post heeft 13 reacties

  1. Wat hebben jullie weer veel gezien en genoten. Wordt wel een beetje jaloers. Geniet ervan.

    1. Hallo Thea, is jullie volgende bestemming al bepaald nu? Het is echt fantastisch hier.

  2. Tjonge totaal onder de indruk. heel veel liefs

    1. Ja dat zijn wij hier ook elke dag weer. Groetjes terug uit Rundu, het Noorden van Namibië

  3. De weg naar de blog inmiddels ook gevonden Leuk om te lezen Enjoy en dat er nog vele shoots mogen volgen

    1. Ah nice! Ik heb de weg tot de WiFi weer gevonden Ik zal ook eens wat foto’s proberen te posten, maar daar verwacht ik niet veel van.

  4. Op polarsteps zie ik dan de prachtige foto’s erbij. Wat is dat genieten.

  5. Woooow ongelofelijk leuk en interessant om te lezen wat jullie allemaal beleven. Je beleeft het zelf zelfs een klein beetje door alleen al het blog te lezen. Schrijven in de dop 🙂
    Amuseer jullie, maak heeeeeeeel veel foto’s, maar geniet vooral van alles om jullie heen. Liefs xxx

    1. Oei juf Suzan….wat een boel foutjes in het vorige stukje tekst! Hoop dat jullie begrijpen wat ik ermee bedoel :p.

    2. Hey Suzan!! Wat leuk om te horen dat zoveel mensen mijn blogs met veel plezier lezen. Fotootjes zijn natuurlijk nog fantastischer, ik zal er eens een paar proberen te posten. Liefs van ons xxx

      1. Foto’s maken het verhaal natuurlijk helemaal compleet! Al denk ik dat je t nooit helemaal zo kunt ervaren/beleven zoals jullie doen. Maar het komt in ieder geval heel goed over zoals je t schrijft. Geniet nog fftjes!!! Kus Suus

        1. Die foto’s komen er zeer binnenkort aan Suzan, maar vanuit Namibië en Botswana was er geen beginnen aan met de foto’s plaatsen. Fijn dat mijn reisverhalen zo gewaardeerd worden 😀

Geef een reactie

Sluit Menu