SourOnTour vogel Caprivi Namibië

Na een paar mooie dagen in Etosha, moet we dit nationaal park toch echt achter ons gaan laten. De lange rit gaat helemaal naar het noorden van Namibië, naar Caprivi. Hier rijden we naar de stad Rundu aan de Okavango rivier. En jajaja, deze rivier heeft dus water en dat is voor het eerst hier dat we dat zien. Alle andere ‘rivieren’ waren ooit een keer, of wachten op de ‘big rains’ die al zeven jaar op zich laten wachten. We slapen komende nacht niet in onze daktent, maar in een tent op palen met uitzicht over de Okavango rivier. Man, man wat een ellende hier.

Inhoud:

Popafalls in Caprivi

Sorry jongens en meisjes in Nederland voor de eentonigheid, maar de samenvatting van vandaag is wederom WAANZINNIG.

Vanochtend werden we gewekt door alle soorten vogels van Namibië. Je kan een vervelendere wekker hebben. We hebben het lekker rustig aan gedaan, want er staat maar een korte rit op de planning vandaag. Van Rundu naar Bagani is ongeveer 2,5 uur rijden. Er is weer de luxe die asfalt heet en we crossen met een gangetje van 120 km/h over een kaarsrechte bijna lege weg. We gooien één van de twee tanks van onze auto vol, 80 liter. Gelukkig kost de diesel hier nog geen euro.

Vlak voor onze eindbestemming maken we een korte stop bij de Popa falls. Dit is niet zoals de naam doet vermoeden een waterval, maar slechts een stroomversnellinkje. De reden dat we erheen gaan is dat het op de weg ligt én omdat we na zoveel droogte het water meer hebben leren waarderen. Het is een mooiere plek als we dachten en ook ontzettend groen. Iets dat we ook nog nauwelijks hebben gezien hier.

Camp Ngepi het pareltje van de Caprivi

Dan rijden we door naar Ngepi camp, één van de vijf hoogtepunten van onze reis door Namibië en Botswana. Vanaf de asfaltweg is het nog een kilometer of 6 hotsen en knotsen over een zandweg. Waar we aankomen is fantastisch. Bij de bar en receptie kijk je je ogen uit met alles wat hier aan het plafond, de muur en aan de bar hangt. 

 Ze sparen briefgeld (niet zo heel bijzonder, want wie niet?) van allemaal verschillende landen. En die zijn allemaal achter de bar geplakt met een persoonlijke boodschap van de gever. De campsite is ook geheel zelfvoorzienend. Verder ligt het (net als de vorige overnachtingsplek) aan de Okavango rivier. We lunchen hier en gaan dan naar onze plek voor de komende nacht, een boomhut.

Daar rijden we heen en parkeren de auto. Het laatste stukje moeten we lopen en gaat over een houten vlonder. Op het einde staat onze hut voor de komende nacht, met een uitzicht!! He-le-maal fantastisch! De boxspring staat zo opgesteld dat je vanuit je bed over de rivier kunt kijken. Ook hebben we een privédouche en -wc. Je vraagt je soms af hoe ze het allemaal voor elkaar krijgen. We installeren ons op de de vlonder en afwisselend maken we gebruik van de hangmat. Poeh poeh, het is weer zwoegen hier.

Dierentuin rondom de Okavango

Vanuit onze positie in de hangmat zien we alweer een hele dierentuin voorbij komen. Eerst zien we impala’s, dan olifanten. Later nóg meer olifanten, verderop aan de rivier. Deze worden ook nog vergezeld door een kudde buffels die we nu ook voor het eerst zien. Boh en zijn dat geen nijlpaarden? Ja, ook nog nijlpaarden in het water! Diverse soorten vogels vliegen hier ook rond, zo zien we onder andere een grote Afrikaanse visarend, een soort van ooievaar en een gier. 

Die laatste smikkelt van een dood dier, waarschijnlijk een buffel. Natuurlijk ontbreken de springbokken niet en een paar grote koedoes. En als laatst komen er nog een paar olifanten een modderbad nemen. Ongelofelijk allemaal! Na een uur of vier door onze verrekijker gekeken te hebben, besluiten we maar eens te gaan koken.

Als de zon rond 19:00 ondergaat, wordt het niet donker. Het is volle maan en dat geeft hier (waar geen vervuilend licht is) ontzettend veel licht. We horen trompetterende olifanten en nog meer niet te identificeren geluiden. Langs ons boomhut horen we ook nog iets lopen. Zou het een nijlpaard zijn?? We lopen naar het geluid toe (veilig boven op onze vlonder) en dan is het geluid natuurlijk weg. Nu vallen hier de luiken alweer langzaam dicht. Maar ik mag komende nacht in een boomhut met boxspring slapen.

Wakker worden in een boomhut

De wekker gaat weer om 06:00, maar even voor die tijd wordt ik wakker. Ik doe mijn ogen open en zie een rode lucht en rivier. Daarbij nog de geluiden van een hele vogelwereld die wakker wordt en het plaatje is perfect. Ik maak even een fotootje, want zó wordt je toch niet vaak wakker. Jammer dat het geluid niet op de foto staat. Ook de afgelopen nacht hoorden we nogal wat geluiden. 

Trompetterende olifanten en een brul van een leeuw? Aangezien er ook veel nijlpaarden  zitten én er nijlpaardsporen langs onze vlonder lopen, hoopten we er afgelopen nacht nog eentje te horen of zien. Gehoord hebben we in ieder geval een hoop, maar gezien helemaal niets.

Mahango game reserve

Om 07:00 komen we aan in het Mahango game reserve in het oosten van de Caprivi strook. Hier maken er een gamedrive van een uur of drie. In vergelijking met Etosha is het hier stukken mooier qua natuur en veel minder droog. Er loopt zelfs een rivier (mét water) parallel aan onze route. We zien weer olifanten, deze keer met een kleintje erbij. Ook de giraffen laten zich weer zien en we zien buffels en veel nijlpaarden. Hier is het ook een drukte aan de waterkant, maar omdat het hier natter is, laten zich hier ook veel prachtige vogels zien.

Naar oost Caprivi

Na onze gamedrive gaan we terug naar Ngepi camp. Hier neme we afscheid van onze boomhut. Op deze campsite in Caprivi hadden we zéker een nacht langer willen blijven. Een mooiere plek als hier hebben we niet meer gezien tijdens onze reis. We nuttigen nog een ontbijtje bij de bar. Dit keer geen muesli met melk, maar toast met gebakken eieren  heerlijk! 

Dan rijden we verder naar onze volgende stop; Nambwa campsite. Eerst gaan we over een geasfalteerde weg, zo glad als een biljartlaken. Daarna kan het contrast niet groter zijn, want zelfs met 10km/h stuiteren we de auto uit. De rit naar de campsite duurt rechtstreeks denk ik zo’n driekwartier, maar wij nemen wat ommetjes. Op die manier kunnen we zo af en toe nog over de rivier kijken, maar zijn we wel 1,5 uur onderweg.

Zwemmende olifanten!!!

We zetten, sinds drie dagen geleden, weer eens de tent op, we koken en gaan zitten lekker aan het diner. Pasta met chakalaka it is…..verrassend! Nog veel verrassender zijn de geluiden die we horen. Een hoop gespetter in de rivier waar we langs staan. Ik zeg tegen Pieke: “zwemmende olifanten!!”. Weet ik veel dat ik nog gelijk heb ook. Even verderop in de rivier steekt een kudde olifanten de rivier over.

Heel jammer dat die beesten hiermee gewacht hebben totdat het bijna donker is. Dus foto’s maken zit er niet in en met de verrekijker kunnen we ze nog redelijk zien. De rest van de avond horen we aan de overkant van de rivier nog veel gespetter, niet te definiëren geluiden en getrompetter. We onderbreken ons kaartspel nog een aantal keren om te gaan kijken. Maar ook met onze zaklamp valt er weinig te zien. Dus gaan we maar weer eens op tijd naar bed.

Safari in Caprivi

Vandaag gaat om 05:45 mijn Namibische biologische wekker. Ik moet de tent uit voor een plasje en we besluiten om dan maar op te staan. We zien de zon weer mooi opkomen en ook de vogels doen weer goed hun best. We maken een 3,5 uur durende safari door Bwabwata NP. En ook hier is het heel veel rustiger dan in Etosha. We komen in al die tijd één ander voertuig tegen, een safaritruck met toeristen uit de lodge.

Dit park is alleen maar toegankelijk voor 4×4 voertuigen en gister op weg naar onze campsite was ons al meteen duidelijk waarom. Ook nu hotsen en knotsen we over de “weg” of zandpad. Gratis stoelmassage is inbegrepen. We zien weer heel wat beesten; giraffen, olifanten, sabelgazelles, impala’s, grote koedoes, gnoes, buffels en heel verschillende soorten vogels. Die laatsten zijn pas sinds de Caprivi strook rijkelijk aanwezig. Die doen het blijkbaar niet zo goed in de woestijn.

We zagen weer een zeearend vliegen (super grote vogel) en we volgen hem met de verrekijker. Ineens maakt hij een duik in het water en haalt er een vis uit!! Die gaat hij voor een deel zitten oppeuzelen op het gras. Dan vliegt hij weer weg en zien we hem hoog in een boom zitten, met vis en al! Hartstikke leuk om dit eens van dichtbij mee te mogen maken.

Na de safari gaan we onderweg naar Katima Mulilo, waar we tanken en boodschappen doen voor de komende 5 dagen. We gaan nu de wildernis van Chobe national park in Botswana in, dus hier is buiten de natuur en een heleboel beesten helemaal niets. We steken redelijk soepel de grens van Namibië naar Botswana over. Helaas mogen we blijkbaar geen brandhout meenemen. Laten we daar nu nog 2,5 zak van hebben.

Deze post heeft 4 reacties

  1. Nog steeds genieten om jullie verhalen te lezen, dus helemaal niet eentonig!!!
    Sjiek om zoveel dieren van zo dichtbij te kunnen bewonderen. (Alleen van die vogels zou ik niet zo blij worden 🙂

    1. Suzan, wat fijn om te horen dat thuis iedereen zo graag mee leest. De vogels zijn niet zo eng als de hyena’s ‘s nachts 😉

  2. Mijn reactie is ook eentonig. 🙂 Geweldig en niet voor te stellen wat jullie daar meemaken. !!!

    1. Hiehie, ja inderdaad 😉 Sommige dingen die wij hebben gezien en mee gemaakt waren inderdaad onvoorstelbaar en zullen we wel nooit meer vergeten.

Geef een reactie

Sluit Menu